Linie pisma (ang. type lines)
Linie pisma to poziome i równoległe teoretyczne linie proste, wyznaczające granice krawędzi znaków pisma (Mrowczyk, 2008: 74, Tomaszewski, 1996: 140). Do podstawowych, najczęściej wyznaczanych linii pisma należą:
1. linia pisma górna, inaczej linia wydłużeń górnych (ang. top line, ascender line);
2. linia pisma wersalików (ang. cap line);
3. linia pisma kapitalików (ang. small cap line);
4. linia pisma środkowa, inaczej linia średnia (ang. mean line, midline);
6. linia pisma podstawowa, inaczej linia normalna, linia bazowa (ang. baseline);
7. linia pisma dolna, inaczej linia wydłużeń dolnych (ang. bottom line, beardline, descender line).
Wysokości (ang. height)
Linie pisma wyznaczają wysokości poszczególnych elementów znaków. Wyodrębniamy:
1. wysokość wydłużeń górnych (ang. ascender height);
2. wysokość x (ang. x-height) – odległość między podstawową linią pisma a linią pisma środkową, mierzona wysokością -minuskułowej litery x (Mrowczyk, 2006: 113);
3. wysokość wydłużeń dolnych (ang. descender height);
4. wysokość majuskuły (ang. cap height);
5. wysokość kapitalika (ang. small cap height).
Wydłużenia (ang. extenders)
Elementy liter, znajdujące się poniżej i powyżej obszaru, który wyznacza wysokość x nazywamy wydłużeniami (Bringhurst, 2008: 368, Pizarro, 2019: 316). Wyróżniamy:
1. wydłużenia górne (ang. ascenders) – górne części liter minuskułowych, znajdujące się ponad linią środkową pisma;
2. wydłużenia dolne (ang. descenders) – dolne części liter minuskułowych, znajdująca się poniżej podstawowej linii pisma.
Wydłużenia dolne występują ponadto w wersalikach oraz kapitalikach liter J i Q. Wydłużenia górne i dolne charakteryzują również cyfry nautyczne
